Afgelopen woensdag was het eindelijk zo ver, Manon gaf haar eerste kinderfeestje!! Al weken had ze het erover en al net zo lang kwam ze met allemaal ideeën. En dus ben ik (mama) er ook al weken mee bezig. Ideetjes van Manon uitwerken, toch weer iets anders, weer uitwerken, toch iets te moeilijk, maar uiteindelijk werden het Elfentoverstokjes en elfenkroontjes maken!! Natuurlijk moest er ook gegeten worden en kwamen er pannenkoeken op het menu te staan.
En daar stond ik dan, woensdagmiddag half 1 op het schoolplein om Manon met haar vier vriendinnen op te halen. Gelukkig wonen we dicht bij school, want het eerste wat me te doen stond was alle tassen, cadeaus, lunchdoosjes en andere schoolbrieven en frutsels mee naar huis sjouwen, de eerste geplande foto's zijn dus helaas niet genomen. Eénmaal thuis kon het feest echt beginnen. Iedereen aan tafel en binnen een mum van tijd was de zorgvuldig bij elkaar gezochte en gedekte tafel (wat uiteraard geen kind opviel) één grote chaos van pannenkoeken en vooral heel veel suiker en versiersels. Maar lekker was het wel, al was het meer versiersel dan pannenkoek wat ze gegeten hebben. Daarna heeft Manon in een sneltreinvaart alle cadeautjes uitgepakt en was ik binnen 3 kwartier al door de helft van mijn middagprogramma heen.
Ook het maken van de toverstokjes en kroontjes was door deze lieve meiden binnen 3 kwartier gepiept en moest ik dus nog bijna 1,5 uur zien door te komen. Gelukkig doen spelletjes en de speeltuin het altijd goed en hebben ze zich nog prima vermaakt.
Manon vond haar eerste kinderfeestje helemaal geweldig en ik heb op mijn eerste kinderfeestje een hoop geleerd voor alle andere keren. Want op de vraag wat Manon het aller leukste vond op haar feestje, was volmondig haar antwoord....de speeltuin......pppffff....heb ik daarvoor zo mijn best gedaan....;-)
En daar stond ik dan, woensdagmiddag half 1 op het schoolplein om Manon met haar vier vriendinnen op te halen. Gelukkig wonen we dicht bij school, want het eerste wat me te doen stond was alle tassen, cadeaus, lunchdoosjes en andere schoolbrieven en frutsels mee naar huis sjouwen, de eerste geplande foto's zijn dus helaas niet genomen. Eénmaal thuis kon het feest echt beginnen. Iedereen aan tafel en binnen een mum van tijd was de zorgvuldig bij elkaar gezochte en gedekte tafel (wat uiteraard geen kind opviel) één grote chaos van pannenkoeken en vooral heel veel suiker en versiersels. Maar lekker was het wel, al was het meer versiersel dan pannenkoek wat ze gegeten hebben. Daarna heeft Manon in een sneltreinvaart alle cadeautjes uitgepakt en was ik binnen 3 kwartier al door de helft van mijn middagprogramma heen.
Ook het maken van de toverstokjes en kroontjes was door deze lieve meiden binnen 3 kwartier gepiept en moest ik dus nog bijna 1,5 uur zien door te komen. Gelukkig doen spelletjes en de speeltuin het altijd goed en hebben ze zich nog prima vermaakt.
Manon vond haar eerste kinderfeestje helemaal geweldig en ik heb op mijn eerste kinderfeestje een hoop geleerd voor alle andere keren. Want op de vraag wat Manon het aller leukste vond op haar feestje, was volmondig haar antwoord....de speeltuin......pppffff....heb ik daarvoor zo mijn best gedaan....;-)
De zorgvuldig gedekte tafel!
Pannenkoeken versieren en eten.
Ziet het er niet zalig uit...?!
Cadeautjes uitpakken. 
Voorbeeld van het toverstokje.
Toverstokjes en kroontjes maken.
En dan met zijn allen een grote bak snoep toveren!
Lekker spelen in de speeltuin.
Voorbeeld van het toverstokje.Toverstokjes en kroontjes maken.En dan met zijn allen een grote bak snoep toveren!Lekker spelen in de speeltuin.
2 opmerkingen:
Hahaha, leuk zeg!
Zo zie je maar weer, alle moeite lijkt voor niets maar niets is minder waar inderdaad. Volgende keer kun jij jezelf een hoop geregel besparen en ga je ook gewoon lekker mee in de speeltuin spelen ;-)
LOL,hoe herkenbaar! Dat gevoel van door al je ideeën heen zijn en nog uren moeten vullen. Ach je zult zien dat het volgende feestje alweer makkelijker en nog leuker wordt.
Behalve als je natuurlijk zo'n kind hebt als ik, die op haar eigen feestje volkomen tegendraads nergens aan mee wilde doen en niks leuk vond. Ik zal geen namen noemen, maar ze is nu al heel groot en volwassen en lief en leuk en mooi en ontspannen en gelukkig en intelligent en de liefst oudste dochter die je je kunt wensen, maar destijds........
Liefs,
Petra
Een reactie posten